Je was blond en je rookte Gauloise.
Ik achtte je te jong voor mijn behoeftes.
Zelf verstikt aan goedkope merken,
smachtend naar mannen met baarden,
maar dan enkelvoud.

Ik heb me nooit echt afgevraagd
of ik van je houd. Je hebt je naam
op mijn rug geschreven, ik werd van jou,
punt.

Je bent de enige die me getemd
in je armen kon klampen.
Als slechte slaper heb ik me vroeger
steevast lostgerukt,

tierend welig woelige tranen gelaten,
van elk woord dat mijn mond uitkroop
spijt gehad.

Laat mijn vinger maar over je stoppels glijden
hier in de nacht. Er was een tijd waarin niemand
me kon vatten, maar nu ben jij er, en begrijpt.